Elisabeth
| Horeca Bulletin


Elisabeth

Door Myranda Heres

Stel…. dat je in Oostenrijk woont. Je kijkt aan tegen de bergen, op zoek naar een horizon. Je weet dat het aantal zelfmoorden in je land relatief hoog ligt. Je begrijpt dit wel, want ook jij voelt je niet echt gelukkig. Je ouders zijn ook al niet de gezelligste. Je moeder is al jong met je vader getrouwd. Een opleiding heeft ze nooit gehad. Ze kan eigenlijk nergens echt over meepraten. Maar ach, vergeleken met je vader is ze nog best een fijne ouder. Je durft het niet hardop te zeggen, maar je hebt een hekel aan je vader. Hij tiranniseert het gezin. Je puberteitjaren gaan langzaam. Je kijkt enorm uit naar de dag dat je 18 wordt. Je neemt je voor om dan te vertrekken. Weg uit dit huis. Weg uit dit dorp. Misschien wel weg uit dit land. Je leven kan dan echt beginnen. Je zult er iets moois van gaan maken.

Dan gebeurt er iets onverwachts. Je vader heeft in de kelder een kleine verbouwing gedaan. Op een dag - het gaat allemaal heel snel - vind je jezelf in deze ondergrondse cel. Geen daglicht, geen sleutel van de uitgang. Je denkt dat je terecht bent gekomen in een nare droom. Je moeder zie je vanaf die dag niet meer. Je vader brengt je daarentegen regelmatig bezoekjes. Nachtenlang. Hij verkracht je keer op keer. Je bent in de hel. Je krijgt een baby, nog een baby. Een tweeling. Een kindje overlijdt. Papa weet er wel raad mee. Papa stopt de baby in de oven. Je vraagt je af wat hij met de andere kinderen doet, die hij heeft meegenomen. Je vraagt je duizend verschillende dingen af. Je weet niet meer waar je het zoeken moet. De hoop op redding ben je al lang kwijt. Je geest is gestorven. Je vader blijft komen. Je durft niet veel, want anders zorgt je vader ervoor dat je samen met je drie kinderen vergast in de kelder. Je ziet Jörg Haider op televisie.

Vierentwintig verschrikkelijke jaren later zie je een oproep op de regionale televisiezender. Je wordt gezocht. Een paar dagen later mag je uit de kelder. Je bent ziek, kapot, uitgewrongen, op sterven na dood. Je ziet het daglicht en de bergen. Je vader wordt opgepakt door de politie en krijgt een eigen cel, om hem te beschermen tegen de andere gevangenen. Je vraagt je af of er in het land nog meer van dit soort kelders zijn. Je vraagt je af of er meer mensen als jouw vader, Josef Fritzl bestaan.
Stel… dat je Elisabeth Fritzl bent.
Onvoorstelbaar.



pdfdownload dit artikel als PDF