Myranda Heres ontmoet… Frans Derks
| Horeca Bulletin


cover

Myranda Heres ontmoet…Frans Derks

Frans Derks was toparbiter in het internationaal betaald voetbal, voorzitter van BREVOK volleybal en FC Dordrecht en directeur van een aantal bedrijven. Als troubleshooter redde hij NAC van een faillissement. Hij bezat drie horecazaken in Breda. Hij is voorzitter van de Jupiler League. Frans staat bekend om zijn kleine scheidsrechtersbroeken en zijn uitgesproken meningen. Ik ontmoet hem in zijn huis voor een openhartig gesprek. Er zijn twee dingen die hij me niet wil vertellen. Zijn leeftijd en hoeveel jaar hij is getrouwd met zijn vrouw Leen.

Waarom wil je je leeftijd niet vertellen?
Anderen zitten meer met mijn leeftijd dan ik. Vorige week liep ik met Johan Derksen over de Lijnbaan. Hij is hoofdredacteur van ‘Voetbal International’ en deelnemer aan dat bejaardenprogramma ‘Voetbal Insite’. Mensen vroegen aan mij of ik met mijn grootvader op stap was. Ik heb maar niks terug gezegd. Wat het geheim is? Er is geen geheim. Mensen worden geklasseerd op hun leeftijd, portemonnee, man of vrouw zijn, maar we zijn allemaal mensen.

Hoe lang woon je in Breda?
Wij wonen hier nu een jaar of veertig. Het bevalt goed. We wonen op het mooiste plekje van Breda. Wanneer hier in de buurt een huis te koop staat, lijkt het wel de Efteling. Zoveel mensen komen er kijken.

Als je een andere stad zou moeten kiezen om te wonen, welke stad zou dat zijn?
Ik ben heel erg gek van Amsterdam. Ik ben er zeer frequent geweest en heb er een half jaar gewoond. Ik heb er nog nooit iets naars meegemaakt. In Maastricht zou ik ook wel kunnen wonen. Als ik een ander land zou moeten kiezen, dan zou ik in Zuid Afrika gaan wonen. Mijn tweede land zou Indonesië zijn en het derde China. Ik heb niks met Amerika, ik ben er zo vaak geweest. Dat plastic gedoe is niets voor mij.

‘Maak mij meteen maar minister dan. Dan ben je in een keer van de hele sores af’

Hoe ziet je leven er tegenwoordig uit?
Ik train elke dag anderhalf uur. Nee, niet lopen, dat vind ik geen trainen. Lekker vrij trainen in mijn eigen krachtcentrum hier in huis. Alle spieren pakken, behalve de genotspieren. Verder fluit ik heel veel wedstrijden. Vorig jaar waren het er nog 48. Ik zit in een aantal besturen. Heb een druk leven. Ook begeleid ik op Pro Deo basis veel jonge starters. De jeugd wil lekker werken, maar weet vaak niet goed de weg te vinden als ze een bedrijf willen starten. Daar help ik ze mee. Het wegwijs maken. Ik ben penningmeester in het bestuur van de Stichting ‘Meer dan Voetbal’ waarin ook oud minister Korthals, Michael van Praag en Prins Pieter-Christiaan een functie bekleden. We bemoeien ons met integratie van allochtonen, wijkvoetbal, zwervers. Allerlei sociale projecten. We hebben een samenwerking met de Cruyff Foundation. We gaan de wijken in. Ik vind dat veel wijken nog niet genoeg sportmogelijkheden hebben. Als je in New York loopt zie je overal wel basketbalvelden. In Nederland is er nog veel te weinig geregeld op dat gebied. Jongens en meisjes die een balletje willen trappen of gooien, moeten ergens terecht kunnen. Als kinderen sporten en bewegen krijg je minder probleemjongeren. Hierin ligt natuurlijk ook een verplichting bij de ouders.

Hoe zit het met je politieke ambities?
Ik heb de kans gehad om in de Tweede Kamer te komen. ‘Maak mij meteen maar minister dan. Dan ben je in een keer van de hele sores af’, heb ik toen gezegd. Het is er niet van gekomen. Ik ben geen diplomaat. Ik ben rebels van aard. Wel zou ik de uitdaging aan willen gaan van gekozen burgemeester. Of ik vóór het gekozen burgemeesterschap ben? Ja en nee. Het systeem moet duidelijk zijn. Om ervoor te zorgen dat we niet naar het Amerikaanse systeem gaan, dat iemand met een hoop geld voorgaat. Ik houd me wel bezig met politieke kwesties. Toen ik net in Breda woonde hadden we een open haven, dat was mooi. Maar door wat steekpenningen aan de toenmalige burgemeester, Dhr. Geuljans is Fina daar begonnen. Nu gaan ze de haven weer opengooien.

Houd jij je bezig met dingen die gebeuren in de wereld?
Ik ben een enorme nieuwsfreak. Iemand zei eens tegen mij: als er in Cambodja een bus omvalt, dan weet jij het. De wereld is alleszins de moeite waard om in te leven. Wij hebben in Ghana een ziekenhuis en een school gebouwd. Er is in de loop der jaren 11 duizend miljard dollar in ontwikkelingshulp in Afrika gestopt, en het werkt niet. Het moet veel directer gebeuren, niet via allerlei organisaties. China ontwikkelt zich heel goed. Ook al zouden ze daar de doodstraf af moeten schaffen.

‘Mensen die voetbal een product noemen moeten gelijk een draai om de oren krijgen.’

Je bent tegen de doodstraf?
Ik ben apert tegen de doodstraf. In Roemenië had ik het er onlangs nog met een journalist over. En meteen kwamen de beelden terug van Chauchescu met zijn vrouw die door generaals, die achter zijn reet aangelopen hadden, neergeknald werden.
Ze hadden Saddam Hoessein ook niet de doodstraf moeten geven. Die hadden ze gewoon op een paar vierkante meter moeten zetten om na te denken.

Je bent voorzitter van de Jupiler League. Vertel eens.
Ja. Dat is heel mooi. Het is een enorme uitdaging om iets moois te maken van de tweede poot van het betaalde voelbal. Het is de kweekvijver. We hebben nu Talpa voor vijf jaar gecontracteerd. De staf en marketing van Jupiler presenteren zich enorm. Het gaat om het samen ondernemen. Ik ben overigens geen bierdrinker, dat zeg ik erbij.

‘Als het broekje niet meer past dan houd ik ermee op.’

Is er verschil tussen de scheidsrechters van vroeger en nu?
Arbitrage is zo makkelijk als het maar zijn kan. Je moet er lol in hebben om het te doen. Het gaat om het spelletje. Mensen die voetbal een product noemen moeten gelijk een draai om de oren krijgen. Je moet als scheidsrechter de geest van de wedstrijd aanvoelen. Zo werkt dat trouwens ook in het bedrijfsleven. De scheidsrechters van tegenwoordig zijn over geïnstrueerd. Dan worden de eigen initiatieven kapot gemaakt. Er zijn op dit moment meer richtlijnen dan spelregels. Dat is niet goed. Je bent een spelleider. Je moet jezelf kunnen zijn. Als je chagrijnig bent, moet je dat in het veld ook kunnen zijn. Als iemand een vrolijke Frans is - en dat ben ik van nature -  dan mag je in het veld ook vrolijk en ludiek zijn. Ik vond het altijd enorm leuk om te doen. En nog steeds. Als het broekje niet meer past dan houd ik ermee op.

Wie is je favoriete voetballer?
Aadje Mansveld. Een ‘schurk’ in het veld. Ik heb in mijn scheidsrechterscarrière in totaal 14 gele en 2 rode kaarten gegeven. Mansveld had per wedstrijd eigenlijk 3 rode kaarten moeten krijgen. Het was zo’n heerlijke schoft. Zo waren er vroeger wel meer boeven om te fluiten. Die zie je tegenwoordig eigenlijk niet meer. Vreselijk braaf allemaal.

Klopt het dat jij je rode en gele kaarten op maat knipte?
Ja, mijn broekje is klein hè. Anders pasten de kaarten er niet in. Ik fluit nog steeds in dezelfde maat broekje. Ik ben de kaarten ook wel eens vergeten mee te nemen naar een wedstrijd.

Je hebt ooit gezegd dat je Duitse teams nooit zou laten winnen.
Ik moet dat wel iets nuanceren. Mijn passie is een wereld waarin we allemaal lekker met elkaar kunnen leven. Ik heb één obsessie, en dat is de oorlog. Ik heb er veel over gelezen, ben in Auswitz geweest. Dat een volk dat zoveel grote mensen heeft voortgebracht in staat is om achter een Oostenrijkse schilder aan te lopen. Dat heb ik nooit begrepen. Het is een volksmentaliteit. Mijn prachtige vader heeft het me als volgt uitgelegd: ‘Als je in Amsterdam op het Waterlooplein gaat staan en je roept “stem op mij, dan krijg je en piekje meer per uur”, dan zeggen ze: “die vent is gek”. Maar ga je in Keulen op de markt staan, dan heb je zo tienduizend aanhangers.’

Klopt het dat Bill Wyman een vriend van je is?
Ja, dat klopt. Ik heb hem in St. Paul de Vence ontmoet, in het huis van Willem Duys. Ik speelde op de vleugel en hij pakte zijn gitaar erbij. Het is een geinige vent.

En wat heb je met Dolly Parton?
Tammy Wynette vind ik eigenlijk beter zingen. Maar Dolly heeft natuurlijk een hoop tiet en ik denk dat ze daardoor bekender is geworden.

Heb je ergens spijt van?
Het is geen spijt, maar ik mis mijn vader elke dag.
Maar of ik ergens spijt van heb, iets waarvan ik zeg, dat draag ik het hele leven bij me? Ik zou het zo niet kunnen bedenken. Wanneer ik iemand pijn doe, bel ik diegene wel direct op. Anderzijds ben ik wel een echte schorpioen. Als ze op mijn ziel trappen is het over.

Over zijn vader en over volwassenheid…
Toen mijn vader overleed was ik zeer, zeer verdrietig. Ik heb zes weken in de bossen gelopen. Niet gewerkt, geen wedstrijden. Leentje voelde dat heel goed aan. Ze liet mij dat zelf uitknokken. Ik ga van tijd tot tijd naar het graf van mijn vader. Ik ben altijd nog een kind van mijn vader. Ik haat mensen die roepen dat ze volwassen zijn. Wat is volwassen? Zodra ze volwassen zijn moet je uitkijken. Ondeugende mensen zijn leuke mensen. Zwervers.

Zwervers?
Ik liep eens door Haarlemmerstraat in Amsterdam en trof daar een jongen met de Daklozenkrant. Die koop ik altijd. Ik vroeg aan hem hoe hij in het zwerversbestaan terecht gekomen was. Hij vertelde dat hij vroeger samen met zijn vriendin rechten studeerde aan de universiteit. Zijn vriendin werd voor zijn ogen door een tram doodgereden. Hij zag het niet meer zitten. De zwerverswereld en het Leger des Heils hebben hem twee jaar lang opgevangen. Hij is in die periode niet gaan zuipen of aan de drugs gegaan. Een week na onze ontmoeting betrok hij een appartement en ging hij verder met zijn studie.
Ik moest in een kerk een keer een toespraak houden voor zwervers. Ik heb gezegd ‘Ik ben zelf een zwerver. Ik voel me overal thuis. Aan de overkant staat een aantal vaten bier voor jullie klaar.’ De kerk was binnen twee minuten zo goed als leeg. De organisatie sprak er schande van.

Hoe is het om BN-er te zijn?
Ik ben een denkerje, een binnenvetter. Als ik thuis achter de piano zit en muziek maak, of als ik een boek lees, dan ben ik op mijn best. Maar zodra ik buiten kom, en daar ben ik zelf schuld aan, dan ben ik een zogenaamde BN-er. Die consequentie pak ik ook. Iedereen die erom vraagt krijgt een handtekening. Aan wedstrijden voor goede doelen doe ik ook mee.

‘Als je het even niet meer ziet zitten, moet je even lekker uit de band springen. Dan kom je met een katertje thuis en is het allemaal niet zo belangrijk meer.’

Over Leen…
Ik denk dat Leentje tot een soort behoort dat bijna niet meer bestaat. Een fantastische vrouw. Het sociale aspect van het leven krijgt van haar extra aandacht. Dat zie je ook wel aan de dieren die wij hier hebben en die zij verzorgt. Die mankeren allemaal iets. Hier mogen ze oud worden. En als wij een dier verliezen zijn we toch een beetje triest.

Hoe kijk je terug op je leven?
Ik heb een fantastisch leven achter de rug. Ik heb drie platen gemaakt. Ik heb geschreven. Televisie opnames gedaan. Leuk werk gehad. Ik heb dat ook altijd willen delen met mensen. Ik was eens in Boekarest waar ik een groep jonge staatrovers bezig zag. Ik ben toen gaan pinnen en heb ze allemaal wat geld gegeven. Later zag ik ze in een hamburgerrestaurant eten. Wij zitten in een prachtig hotel, maar die schurkjes krijgen thuis amper te eten, of ze zitten in een bende en moeten gaan jatten. Laat ze nou een dag iemand tegen gekomen zijn die ze eens wat geeft. Dan hoeven ze die dag eens een keer niet te jatten.

Ben je een familiemens?
Ja, Ik heb vier broers. We zien elkaar regelmatig. Familie is heel belangrijk voor me. Ook aan de ‘koude kant’.

Hebben jullie zelf nooit kinderen gewild?
Misschien hypocriet om ‘nee’ te zeggen, maar we hebben ervaren dat een leven zonder kinderen ook goed kan zijn. Eigenlijk zijn we zelf nog kind. Mijn meisje zegt altijd: als jij volwassen wordt, dan geef ik een feest. Ik zal nooit volwassen worden. Ik vind ondeugende dingen altijd nog leuk. Ik kan niet aan een grote koperen trekbel voorbij lopen, zonder er even aan te trekken. Ik heb een hekel aan mensen die gewichtig doen. Als ik af en toe het gezwam aanhoor in vergaderingen bijvoorbeeld. Mijn prachtige vader zij ooit: als je ’s avonds thuis komt, moet je even bedenken wat je die dag gedaan hebt, en dan kom je tot de conclusie dat hetgeen je in acht uur hebt gedaan je ook in vier uur had kunnen doen. De andere vier uur heb je vergooid. Dat is een levensles geweest. Ik kan enorm goed delegeren en ik ben geen controlefreak, daardoor heb ik tijd voor andere dingen.

Wat is de formule van jullie samenzijn?
Elkaar de ruimte geven. Dat is een succesformule. Mijn vader zei altijd: ‘Intimacy is for two people.’ Ik reis over de hele wereld, maar ik stuur altijd kaartjes en bel regelmatig.

Hoe denk je over de monarchie?
Ik ben vóór de monarchie. Stel je voor dat er iedere vier jaar weer een andere sigaar de leiding krijgt. Beatrix doet het goed.

‘Ik heb zes weken in de bossen gelopen.’

Ga je graag uit?
Ja, ik ga regelmatig uit. En dan ben ik ook weer graag thuis. Ik heb vorig jaar 73 dagen besteed aan het voetballen. Ik ben een mensenkind. Ik ga graag naar Maastricht of Amsterdam. Ik houd van bruine cafés. Ik houd van gezelligheid. Ik kom in Breda bijvoorbeeld nooit meer op de Havermarkt. Als ik daar vrijdag of zaterdag ME zie staan, dan is het wel over. Ik wil gewoon lekker flaneren en ergens naar binnen lopen waar het gezellig is.
Ik heb niets met sterrenrestaurants. Dat interesseert me geen bal. Liever een leuk eetcafé. In Bavel eet ik graag bij Vanouds de Brouwer. Een fantastisch restaurant. Qua kroegen kom ik regelmatig in de volkskroegjes op de Haagdijk.

Ben je vóór of tegen roken in de horeca?
Ik was laatst in Brussel in een café en het eerste wat ik vroeg was: mag ik hier roken? Ik ben absoluut tegen het anti roken beleid. En als ik iemand een sigaar zie roken zeg ik ‘hou hem even onder mijn neus, dan ruik ik mijn vader weer’. Ik weet dat roken niet gezond is. Maar alle dingen die gezellig zijn, zijn niet gezond. Laat naar bed gaan bijvoorbeeld, omdat je een gezellige avond hebt gehad.

Kook je graag?
Nee, ik laat water nog aanbranden. Wij eten wel vaak thuis. Leentje is een topkok. Echt top. Zij kan alles.

‘Ik ben zelf een zwerver.’

Vertel eens over de horecazaken die je hebt gehad
In Breda heb ik drie horecazaken gehad. Bistro Het Spanjaardsgat in de Veemarktstraat, een café op de Haagdijk en café ‘De zucht van verlichting’. Ik ben daar in gerold. Ik heb de laatste gekocht om sluiting te voorkomen. Het was een leuke zaak. Ik ging er vaak iets drinken na een directievergadering. Maar ineens was dit café gesloten. Belastingproblemen. Toen heb ik 60% van de aandelen gekocht. Later heb ik het pand ook nog gekocht. Het was een jongerencafé. We gingen daar soms tot vier uur s’ nachts door. Brigadier Molenkamp van de Bredase politie heeft me daar vaak een bekeuring voor gegeven. Na 15 bekeuringen moest ik voor de rechter komen. Ik heb toen tegen die rechter gezegd: ‘Meneer, ik ben sociaal werker. Ik houd ook úw kinderen van de straat.’ Hij moest lachen. Ik kreeg een boete van 150 gulden.

Wat zijn je goede en je slechte eigenschappen?
Mijn goede eigenschap is tevens mijn slechte. Recht toe, recht aan. Ik ben af en toe onbeschoft eerlijk. Als ik iemand een lul vind, dan zeg ik dat. Mensen mogen dat ook tegen mij zeggen, vooral als ze er ook bij zeggen waarom. Ik ben wel heel trouw aan mensen.

Wie zou je nog wel eens willen ontmoeten?
Ik ben een keer geïnterviewd door Ischa Meijer. Ik heb toen tegen hem gezegd: ‘Maak nou eens een goed interview Ischa.’ Hij zei: ‘Ik maak altijd goede interviews.’ Het was het mooiste interview dat ik ooit gehad heb. We zaten lekker te drinken en fotograaf Charly Vlek had al drie kwart fles jenever op. Ik zei: ‘Charly, zou je niet eens een foto gaan maken.’ Hij zei: ‘Ik ben beroeps, ik bepaal wanneer ik een foto maak.’ Hij heeft één foto gemaakt en die was perfect. In dat interview vroeg Ischa mij ook: ‘Je mag twee wensen doen. Welke?’ Nummer één was voor mij: een volle dag met de toenmalige koningin Juliana optrekken. De tweede: een concert dirigeren in het Koninklijk Concertgebouw. Als je nú aan mij vraagt wie ik nog zou willen ontmoeten dan zeg ik dat ik graag een dag door zou willen brengen met Nelson Mandela. Een fantastisch mens. Van dat soort zijn er veel te weinig.

‘Spaanse vrouwen? Na hun 35ste hebben ze allemaal een paella-reet.’

Wat is je favoriete vakantieland?
Italië. Ik ben ook Italiaans aan het leren. Italiaans spreekt men niet, dat zingt men. Het is niet staccato. Als je bij Monaco de grens overgaat, dan zie je die nurkse Franse politiemannen, maar zodra je in Italië bent begint de vriendelijkheid. Ik stond eens verkeerd geparkeerd in San Remo en een agent wilde mij bekeuren. Ik heb hem uitgenodigd om een kopje koffie op het terras te drinken. Mijn auto bleef gewoon staan. Een mooi land. Daarnaast kom ik graag in Praag.

‘Mijn grootste probleem is, dat ik geen probleem heb
en daardoor ben ik het probleem van een ander.’

Welk boek ligt er naast je bed?
Ik ben Kafka aan het herlezen. Ik ben in Praag geweest en heb het huisje gezien waar hij geschreven heeft. Kafkaanse toestanden kom je in de politiek en het zakenleven ook tegen. Hij is geen wereldverbeteraar, maar zijn taalgebruik is zo mooi. Ik heb veel van wijsgeren zoals Freud, Nietze en Jung gelezen. Zij worden nog steeds veel geciteerd in toespraken. Dan denk ik: ‘Wat een onzin. Het is niet meer van deze tijd.’

Hoe zie de perfecte vrouw eruit?
Ik vind veel vrouwen mooi. De Nederlandse vrouwen zijn de mooiste van de wereld. Het is een goede multiculturele mix van dik, dun, donker, licht, groot, klein. Ik vind dat vrouwen geen minderwaardigheidscomplex moeten hebben. Het is toch fantastisch om moeder te kunnen zijn? Ik heb al veel vrouwen meegemaakt waar ik diep respect voor heb. Maar ik heb ook veel carrière wijven ontmoet (‘met haar op de borst’) die niet om aan te horen waren.
Men spreekt vaak met veel lof over Françaises, maar de vrouwen in Frankrijk die echt mooi zijn komen uit het buitenland. Spaanse vrouwen? Na hun 35ste hebben ze allemaal een paella-reet.

‘Misschien ben ik ook geen goede scheidsrechter geweest,
maar ik heb er wel altijd lol in gehad.’

Wie vind je een echte beauty?
Ik ben misschien een cultuurbarbaar, maar Naomi Campbell lijkt me een spannende vrouw om te temmen. Dat lijkt me echt een uitdaging. En als ze zou slaan zou ik terug slaan. Ik heb Leentje op een galaparty wel eens man zien bewerken met haar naaldhakken omdat hij zich iets te nadrukkelijk met haar bemoeide. Ze zag er perfect uit. Heerlijk om te zien. (Red: Leen voegt hieraan toe: ‘ze moeten gewoon met de poten van me afblijven’.)

Heb jij wel eens een vrouw geslagen dan?
Nee, dat heb ik nog nooit gedaan.

‘Ik heb niets met sterrenrestaurants. Dat interesseert me geen bal.’

Vier je carnaval?
Ik ben een notoire carnavalsvierder. Een echte dweiler. In Breda zat ik in de Raad van Elf. Om Prins Carnaval te zijn ben ik te wild.

Waar kun jij je aan ergeren?
(Red: Op dat moment gaat de telefoon. Frans kapt het gesprek vakkundig af.)
Daar kan ik me dus aan ergeren. Telefonische acquisitie. Dat geouwehoer!
. Wat is je favoriete drankje?
Goede wijn. Wij zijn wel kenners. Het kunnen wijnen uit Chili, Australië, California of Afrika zijn. Van champagne houd ik niet. Leentje wel.

Welke tip wil je aan jonge voetballertjes meegeven?
Dat ze er vooral lol in moeten hebben. Wanneer ze ontdekt worden ervaren ze dat vanzelf. In Nederland spelen 1,1 miljoen mensen in competitieverband. Er worden ieder weekend 35.000 wedstrijden gespeeld. Ook al heb je alles tegen om goed te voetballen, zolang je er plezier in hebt moet je het lekker blijven doen. Misschien ben ik ook geen goede scheidsrechter geweest, maar ik heb er wel altijd lol in gehad.

Wat is je levensmotto?
Leef! Want van leven ga je dood en van niet leven sterf je.

 




pdfdownload dit artikel als PDF